Figura świętego Szarbela na dziedzińcu klasztoru w Annaji o zmierzchu
Figura świętego Szarbela na dziedzińcu klasztoru w Annaji o zmierzchu - dziedziniec, który pielgrzymi przechodzą w drodze do grobu. Fot.: Fayadjimmy, za pośrednictwem Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0.
Klasztor świętego Marona · dystrykt Dżubajl, Góra Liban

Odwiedziny w Annaji

Praktyczny przewodnik pielgrzyma po klasztorze, w którym święty Szarbel żył, zmarł i spoczywa: jak tam dojechać, co zobaczyć i w jakiej kolejności, modlitwa przy grobie, pustelnia, święty olej oraz dni, które przyciągają tłumy. Każdy jest mile widziany.

Część Encyklopedii świętego Szarbela. Przeczytaj pełną historię jego życia lub przeglądaj wszystkie tematy.

Zanim wyruszysz

  1. Sprawdź oficjalny program klasztoru dotyczący Mszy Świętej, w której chcesz uczestniczyć, zwłaszcza 22. dnia miesiąca. Najlepiej zajrzeć na stronę internetową klasztoru.
  2. Zapytaj klasztor o godziny zwiedzania oraz o dostęp do grobu i pustelni, jeśli ktoś z waszej grupy potrzebuje pomocy w poruszaniu się.
  3. Umówcie się na czas modlitwy i miejsce spotkania z osobami, które z tobą podróżują, by logistyka nie wypierała modlitwy. Zob. także 22. dzień miesiąca jeśli planujesz przyjechać tego dnia.

Gdzie leży Annaja

Annaja to wieś w dystrykcie Dżubajl (Byblos) na Górze Liban, około 52 kilometrów od Bejrutu. Klasztor świętego Marona stoi nad wsią na wysokości około 1200 metrów, na zalesionym zboczu porośniętym sosnami i dębami, z widokiem na odległe Morze Śródziemne.

Dojazd z Bejrutu to około 52 kilometrów, zwykle około 90 minut w zależności od ruchu: na północ autostradą wzdłuż wybrzeża do Dżubajlu, potem w głąb lądu i pod górę asfaltową drogą górską - około 17 kilometrów od Dżubajlu - aż do bram klasztoru. Nie ma regularnej komunikacji publicznej do klasztoru; większość odwiedzających jedzie samochodem, wynajmuje taksówkę na cały dzień lub dołącza do zorganizowanej pielgrzymki. Na terenie klasztoru jest parking.

Co zobaczyć i w jakiej kolejności

Klasztor przyjmuje odwiedzających codziennie; godziny otwarcia sprawdź w klasztorze przed podróżą. Nie musisz być katolikiem ani chrześcijaninem, by wejść i się pomodlić.

  • Zacznij od kościoła, w którym znajduje się grób - to dla niego ludzie przyjeżdżają, a najciszej jest tam wcześnie rano.
  • Potem małe muzeum szat liturgicznych i osobistych przedmiotów świętego Szarbela.
  • Następnie idź pod górę do pustelni, w której spędził ostatnie dwadzieścia trzy lata.
  • Zakończ na terenie klasztoru i leśnych ścieżkach - dobre miejsce, by posiedzieć przed powrotem w dół.

Przeznacz dwie do trzech godzin na spokojną wizytę. W 22. dniu miesiąca lub podczas lipcowego święta przeznacz znacznie więcej czasu - kolejka do grobu posuwa się powoli.

Grób świętego Szarbela

Grób jest sercem pielgrzymki: marmurowy grobowiec w klasztornym kościele Grobu, zwanym też kościołem Grobowca. Duży kościół świętego Szarbela, który Libański Zakon Maronitów zbudował po jego beatyfikacji w 1965 roku po zachodniej stronie klasztoru (pochodzi z 1974 roku), wzniesiono, by pomieścić tłumy przychodzące się modlić.

Pielgrzymi ustawiają się w kolejce do grobu, a oczekiwanie jest częścią wizyty - ludzie modlą się, czekając, wielu ze spisaną intencją, fotografią chorej osoby, czasem z dokumentacją medyczną. Przy grobie gesty są proste: uklęknąć, położyć dłoń płasko na marmurze, trwać w ciszy. Wielu dotyka kamienia, a potem tej części ciała, o której uzdrowienie prosi. Pisemne intencje zostawia się przy grobie.

Pobliskie ściany są obwieszone kulami, ortezami, fotografiami i odręcznymi listami zostawionymi przez tych, którzy wierzą, że zostali uzdrowieni za jego wstawiennictwem. Modlitwy wznoszą się po arabsku, francusku, angielsku, hiszpańsku i w innych językach.

To przede wszystkim miejsce modlitwy, a dopiero potem zabytek: wycisz telefony, fotografuj dyskretnie i rozmawiaj półgłosem. Jeśli wolisz spokojniejszą wizytę, przyjedź w zwykły dzień powszedni rano, gdy możesz uklęknąć przy grobie bez kolejki za plecami.

Pustelnia świętych Piotra i Pawła

Wyżej na wzgórzu, kawałek drogi od głównych budynków, stoi pustelnia, w której święty Szarbel mieszkał od 1875 roku do śmierci w wigilię Bożego Narodzenia 1898 - przez ostatnie dwadzieścia trzy lata życia. Jest mała i prosta: kaplica, cela z drewnianym łóżkiem i prostym stołem oraz skromny ogród, zachowane w stanie zbliżonym do tego z czasów jego życia. Wielu pielgrzymów nazywa ją najbardziej poruszającą częścią wizyty - pokój, w którym modlił się przez długie lata samotności i w którym jego milczenie wciąż jest bliskie.

Święty olej

Po śmierci świętego Szarbela według relacji mnichów z jego ciała sączyła się substancja przypominająca olej, a grób wiąże się z olejem, którym pielgrzymi namaszczają się w modlitwie o uzdrowienie. W Annaji przy sanktuarium znajdziesz małe butelki poświęconego oleju, często dawane bezpłatnie. Pielgrzymi namaszczają siebie lub osoby, za które się modlą, i zabierają go do domu jako namacalną więź ze świętym. Olej pomaga w modlitwie, ale nie jest lekarstwem - Kościół przedstawia go jako zachętę do wiary, a nie gwarancję uzdrowienia.

Msza Święta w Annaji

Msza Święta jest odprawiana codziennie w klasztorze, zwykle kilka razy dziennie, głównie po arabsku w rycie maronickim, a kościół pozostaje otwarty przez cały dzień na modlitwę osobistą przy grobie. Godziny zmieniają się wraz z porą roku i bywają inne w święta oraz 22. dnia miesiąca; są wywieszone przy wejściu do kościoła. Jeśli jedziesz na konkretną Mszę, potwierdź to bezpośrednio w klasztorze, zamiast polegać na rozkładzie znalezionym w sieci.

Kiedy przyjechać

  • Zwykły poranek w dzień powszedni to najcichszy, najbardziej kontemplacyjny czas.
  • W 22. dniu każdego miesiąca przychodzą tłumy na Mszę Świętą i, jeśli pozwoli pogoda, procesję eucharystyczną - tradycja wywodząca się z uzdrowienia Nohad El Shami w styczniu 1993 roku.
  • Lipcowe święto świętego Szarbela (trzecia niedziela lipca w kalendarzu maronickim, 24 lipca w kalendarzu powszechnym) to najbardziej ruchliwy okres w roku, z całonocnym czuwaniem i wielką Boską Liturgią pod gołym niebem.
  • Wigilia Bożego Narodzenia, rocznica jego śmierci, to kolejny wielki dzień pielgrzymowania.

Wiosna i jesień to najprzyjemniejsze pory roku. Lato bywa upalne, ale dzięki wysokości chłodniejsze niż na wybrzeżu; zimą na górskiej drodze może spaść śnieg.

Praktyczne wskazówki

  • Ubierz się skromnie - to czynne miejsce kultu. Zakryte ramiona i kolana to bezpieczna zasada dla wszystkich.
  • Załóż wygodne buty - teren jest nierówny, a droga do pustelni prowadzi pod górę.
  • Weź ze sobą swoją intencję - wielu pielgrzymów przynosi spisaną modlitwę lub fotografię osoby, za którą się modli.
  • Zobacz szerszą mapę - Annaja to jedno z trzech miejsc, które opowiadają całą jego historię: Bka Kafra, Majfuk i Annaja.
  • Przejdź odcinek szlaku Darb Mar Charbel - nowego libańskiego długodystansowego szlaku pielgrzymkowego; zaczyna się przy bramach klasztoru, a pierwszy odcinek do Majfuk jest otwarty.
  • Połącz wizytę ze zwiedzaniem Dżubajlu (Byblos) - starożytne nadmorskie miasto u stóp góry to naturalny drugi przystanek tego samego dnia.
  • Dopełnij trójkąt - w pobliskim Kfifan znajduje się grób świętego Nimatullaha, nauczyciela Szarbela, a w Dżrabcie sanktuarium świętej Rafki; oba należą do maronickiej historii monastycznej..

Jakkolwiek przybędziesz i cokolwiek ze sobą niesiesz, Annaja prosi o niewiele, a daje wiele. Większość pielgrzymów wychodzi, zrobiwszy coś bardzo prostego: uklękli przy grobie w ciszy i się pomodlili.

Źródła